Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα "Fjord" (2026). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα "Fjord" (2026). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη, Οκτωβρίου 27, 2026

"ΦΙΟΡΔ" : ΟΤΑΝ "ΚΑΛΟ" ΚΑΙ "ΚΑΚΟ" ΜΠΕΡΔΕΥΟΝΤΑΙ...

 


Ο Cristian Mungiu είναι ίσως ο γνωστότερος δημιουργός του νέου ρουμάνικου κινηματογράφου, που εξακολουθεί να είναι ανθηρός έχοντας στο ενεργητικό του σειρά από ευφυή και κυρίως δυνατά κοινωνικά δράματα. Το "Φιορδ" του 2026 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Οικογένεια ρουμάνου πατέρα και νορβηγίδας μητέρας με τέσσερα παιδιά μετακομίζει στη Νορβηγία κάτω από καλές και ανθρώπινες συνθήκες. Ωστόσο ο θρησκευτικός φανατισμός τους (είναι πεντηκοστιανοί) και μια κατηγορία για κακοποίηση των παιδιών θα τους φέρει αντιμέτωπους με το άτεγκτο νορβηγικό σύστημα.   

Δυνατό κοινωνικό δράμα, επιχειρεί να κάνει ένα σχόλιο σε ποικίλα φλέγοντα σύγχρονα θέματα : Τη σύγκρουση ανάμεσα σε διαφορετικές κουλτούρες που συνυπάρχουν, το θέμα της μετανάστευσης και της ενσωμάτωσης (ή μη) στην νέα κοινωνία, τις ελευθερίες και τα όριά τους, τον υπολανθάνοντα ρατσισμό...

Ωστόσο όλα αυτά δεν ακολουθούν τα στερεότυπα παρόμοιων ιστοριών. Εδώ οι μετανάστες δεν είναι εξαθλιωμένοι που προσπαθούν να επιβιώσουν στο νέο περιβάλλον. Ο πάτερ-φαμίλιας είναι καθηγητής λυκείου, που ασχολείται μάλιστα με υπολογιστές, η μετανάστευσή τους είναι νόμιμη και τους περιμένει έτοιμη δουλειά, η υποδοχή από τους κάτοικους και τις αρχές του νορβηγικού χωριού εγκάρδια... Εξ άλλου καμιά πλευρά ουσιαστικά δεν παρανομεί. Κι όμως, η σύγκρουση παραμονεύει...

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της ταινίας για μένα είναι ότι το έξυπνο σενάριο κάνει και τις δύο πλευρές να έχουν δίκιο και ταυτόχρονα άδικο. Πώς γίνεται αυτό; Δεν έχετε παρά να δείτε το φιλμ για να καταλάβετε. Θα σας πω μόνο ότι από τη μία το "πολιτισμένο" νορβηγικό σύστημα είναι απρόσωπο (και αποδεικνύεται απάνθρωπο) πλην όμως ταυτόχρονα νοιάζεται πραγματικά για τα παιδιά, ενώ η ρουμάνικη οικογένεια έχει το αναφαίρετο δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας, πλην όμως η πρακτική στο σπίτι - για μένα τουλάχιστον - είναι απεχθής.

Πρόκειται για ταινία απόλυτου προβληματισμού, που μάλλον δεν παίρνει θέση, επισημαίνει όμως μια σειρά από απίστευτα δύσκολα και αμφιλεγόμενα προβλήματα. Δείτε το και αποφασίστε μόνοι σας ή απλώς χρησιμοποιείστε το ως αφορμή για σκέψη και προβληματισμό.