Ο ισπανικός εμφύλιος έχει τελειώσει μόλις 2 εβδομάδες πριν. Ένα πολυτελές ξενοδοχείο της Μαδρίτης έχει μετατραπεί σε νοσοκομείο. Και ξαφνικά έρχεται αναπάντεχα η διαταγή: Ο νικητής Φράνκο θέλει να διοργανώσει ένα πλουσιοπάροχο δείπνο για 60 άτομα για να γιορτάσει την επικράτηση του φασισμού. Πότε; Σε λίγες ώρες! Τι θα κάνει ο ευαίσθητος μετρ ντ΄οτέλ; Και ποιος θα μαγειρέψει τα υπέροχα εδέσματα, αφού όλοι οι μεγάλοι σεφ είναι αριστεροί και βρίσκονται στη φυλακή;
Αυτά τα ευτράπελα - και όχι μόνο ευτράπελα, όπως θα δείτε - συμβαίνουν στο ισπανικό φιλμ του Manuel Gomez Pereira (ίσως να τον θυμάστε από το "Ανάμεσα στα Πόδια", 1998) "Το Δείπνο του Φράνκο" (La Cena) του 2025. Μια ταινία που συνδυάζει το κωμικό στοιχείο με το διαρκώς αυξανόμενο σασπένς, αλλά και τον καθαρά αντιφασιστικό τόνο, αφού οι νικητές φασίστες παρουσιάζονται ως, απλά, γελοίοι.
Η ιστορία επικεντρώνεται στην μεταβαλλόμενη σχέση δύο απόλυτα διαφορετικών χαρακτήρων : Ενός νεαρού αρρενωπού λοχαγού, ποτισμένου με τα φασιστικά ιδανικά, που αναλαμβάνει να οργανώσει το περιβόητο δείπνο και του διπλωματικού, μεσήλικα μετρ ντ΄οτέλ που προαναφέραμε, ο οποίος ελίσσεται διαρκώς ανάμεσα σε φασίστες και αριστερούς, νικητές και ηττημένους, προκειμένου να τα καταφέρει.
Ταινία που, δίχως να είναι "μεγάλη", βλέπεται ευχάριστα, συνδυάζει, όπως είπαμε, κωμωδία και αγωνία και, τελικά είναι είναι συμπαθής και διασκεδαστική (και έγινε μεγάλη επιτυχία στη χώρα της).
