Παλιού βρετανικού φανταστικού συνέχεια : Αυτή τη φορά βρισκόμαστε στο 1967 και ο βασικός σκηνοθέτης της Hammer ήδη από τα 50ς, αυτός που γύρισε τους περισσότερους Δράκουλες με τον Κρίστοφερ Λι, ο Terence Fisher (1904-1980), γυρίζει το "Night of the Big Heat" με τους κλασικούς Κρίστοφερ Λι και Πίτερ Κάσινγκ και πάλι. Αυτή τη φορά όμως δεν ερμηνεύουν τους Δράκουλα και Βαν Χέλσινγκ. Πρόκειται για ταινία επιστημονικής φαντασίας / τρόμου που ουδεμία σχέση έχει με απέθαντους. Αλλά ούτε και με κάποια έννοια ποιότητας φοβάμαι, καθώς ο Fisher μάλλον δεν βρίσκεται σε φόρμα...
Ενώ η Βρετανία υποφέρει από δριμύ ψύχος, το μικρό, απομονωμένο νησί Fara του βορρά υποφέρει από ακραία ζέστη... και η θερμοκρασία ανεβαίνει μέρα με τη μέρα. Ένας ερευνητής που φτάνει εκεί προσπαθεί να κατανοήσει το φαινόμενο, ενώ σιγά σιγά θα αντιληφθούμε ότι κάποιες μορφές ζωής έχουν βάλει το χέρι (;) τους.
Δεν νομίζω ότι πρόκειται για καλή ταινία. Αλλοπρόσαλλο, ηλίθιο σενάριο, χαρακτήρες που πάνε από το ένα μέρος του νησιού στο άλλο δίχως ακριβώς να καταλαβαίνουμε το γιατί, γελοία εξωγήινα όντα και ακόμα πιο γελοία τελική (και απότομη) λύση... και μέσα σ' όλα αυτά ένα ερωτικό τρίγωνο που πρέπει να μείνει κρυφό (και ίσως αυτό δημιουργεί μεγαλύτερο σασπένς από τους φόνους και τα μυστήρια)... Ουδεμία εκμετάλλευση της κλειστοφοβικής (λόγω νησιού) ατμόσφαιρας, η βαθμιαία τρέλα που πιάνει τους λίγους κάτοικους λόγω της αυξανόμενης ζέστης δίνεται άτεχνα, ο σκοπός των "κακών" δεν είναι ξεκάθαρος... Αν εκμεταλλεύονταν λίγο καλύτερα κάποιες ιδέες που υπάρχουν θα μπορούσαν να είναι καλύτερα τα πράγματα...
Είπαμε, νοσταλγία της παλιάς αφέλειας των b-movies του φανταστικού, αλλά δεν αρκεί όταν η ταινία είναι εντελώς μέτρια.
