Τετάρτη, Μαΐου 18, 2011

ΤΡΑΓΩΔΙΑ "ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΦΛΟΓΕΣ"


Ο Denis Villeneuve είναι από το Κεμπέκ του Καναδά και γι' αυτό γαλλόφωνος. Γαλλόφωνο λοιπόν είναι και το "Μέσα από τις Φλόγες" (Incendies) που γύρισε το 2010. Πρόκειται για μια δραματική, συγκλονιστική σε κάποια σημεία της, ταινία, που ήταν μάλιστα υποψήφια για το ξενόγλωσσο Όσκαρ.
Δύο δίδυμα αδέλφια, αγόρι και κορίτσι, από λιβανέζα χριστιανή μητέρα, που ζουν στον Καναδά, αρχίζουν μετά το θάνατο της μητέρας τους να αναζητούν τα ίχνη του άγνωστου πατέρα τους. Η αναζήτηση θα τα φέρει μοιραία στα μόνιμα ταραγμένα εδάφη της Μέσης Ανατολής (του Λίβανου μάλλον), όπου σοκαριστικές αποκαλύψεις τα περιμένουν...
Σπάνια σύγχρονη ταινία μοιάζει τόσο πολύ με αρχαία ελληνική τραγωδία (και μάλιστα με συγκεκριμένη τραγωδία, που δεν θα σας αποκαλύψω). Το φιλμ μοιράζεται παράλληλα και ισότιμα ανάμεσα στη σύγχρονης εποχής αναζήτηση των παιδιών και στα προ τριακονταετίας περίπου φλας μπακ, μέσα από τα οπία καταγράφεται η ιστορία της μητέρας. Και, όπως είναι φυσικό, οι προσωπικές ιστορίες μπλέκονται αξεδιάλυτα με την εφιαλτική ιστορία μιας από τις πιο βασανισμένες περιοχές του πλανήτη. Εδώ βρίσκεται και το στοιχείο που μου άρεσε περισότερο: Σ' αυτό το μπλέξιμο προσωπικού και ιστορικού στοιχείου. Σα να σου λέει ο σκηνοθέτης ότι η προσωπική ιστορία του καθενός μας συναρτάται απόλυτα με την πολιτική και κοινωνική κατάσταση της εποχής ή/και της συγκεκριμένης περιοχής του. Ουδείς μπορεί να ζήσει απομονωμένος, ανεπηρέαστος από το κοινωνικό γίγνεσθαι, ακόμα και αν δεν έχει την παραμικρή υποψία της σφραγίδας αυτού του γίγνεσθαι στη ζωή του, όπως συμβαίνει με τα δύο παιδιά της ιστορίας μας. Και βέβαια η καταδίκη του πολέμου και της βίας, που επιτυγχάνεται φανερώνοντας τις τραγικές και μακροχρόνιές της επιπτώσεις, είναι πανταχού παρούσα. Θύτες και θύματα, ήρωες και καθάρματα, αναδύονται από αυτή την κόλαση με εξ ίσου κατεστραμένες ζωές.
Καλογυρισμένο, με σασπένς και συνεχείς, όλο και πιο οδυνηρές, αποκαλύψεις έως τη συγκλονιστική κατάληξη, το φιλμ με κράτησε απόλυτα, συχνά με συγκίνησε και φανέρωσε τη δεξιοτεχνία του σκηνοθέτη στο πάντρεμα ιστορικού και προσωπικού στοιχείου. Εκ των υστέρων πάντως είχα κάποιες αντιρρήσεις. Αυτές αφορούν κυρίως στο κάπως μελό στοιχείο και, κυρίως, στην τραβηγμένη ιστορία που βασίζεται σε μια τραγική σύμπτωση. Ε, ένα σοβαρό σενάριο που στηρίζεται σε σύμπτωση, κάπου χάνει νομίζω. Είναι, πώς να το πω, κάπως εύκολη λύση. Αν εξαιρέσει όμως κανείς αυτό το στοιχείο, πρόκειται σίγουρα, αν μη τι άλλο, για μια εξαιρετικά δυνατή ταινία.

3 Comments:

Blogger Simurgh said...

Εμένα με ενόχλησε πολύ το μελό στοιχείο και η αποκάλυψη στο τέλος ήταν αρκετά αναμενόμενη. Γενικά η ιστορία δεν μου φάνηκε καθόλου αληθοφανής: εννοώ οτι η μητέρα σκηνοθέτησε όλη αυτή την επικύνδυνη αποστολή και έμπλεξε και το δικηγόρο, για να μάθουν τα παιδιά της την αλήθεια. Επίσης η εξήγηση για το τί ώθησε ένα συγκεκριμένο άτομο να έχει την εξέλιξη που είχε δε με έπεισε. Γενικά όλη η ιστορία δε μου φάνηκε πιστευτή.
Και μια παρατήρηση: η πρωταγωνίστρια δεν είναι παλαιστίνια, αλλά χριστιανή λιβανέζα: παλαιστίνιος πρόσφυγας είναι ο φίλος της με τον οποίο προσπαθεί να το σκάσει στην αρχή. Οι παλαιστίνιοι πρόσφυγες που έφθασαν στο Λίβανο αντιμετωπίστηκαν (και ακόμα αντιμετωπίζονται) με πολύ ρατσισμό από τους Λιβανέζους.

Μαΐου 18, 2011 9:48 μ.μ.  
Blogger vandimir said...

Ναι, για τα περί παλαιστίνιας ή λιβανέζας έχεις προφανώς απόλυτο δίκιο. θα μου επιτρέψεις να το διορθώσω στο κείμενό μου.
Όσο για τις άλλες παρατηρήσεις σου, το μελό και η σύμπτωση με ενόχλησαν κι εμένα. Αλλά η ταινία μου φάνηκε πολύ δυνατή παρ' όλα αυτά. Την είδα περισσότερο σαν ένα είδος θρίλερ (με νοημα όμως κι όχι με θρίλερ για το θρίλερ). Και σ' ένα θρίλερ δεν ζητώ τόσο αληθοφάνεια όσο άλλα στοιχεία. Εξ άλλου πρόκειται καθαρά για "κατασκευή" και όχι για "ντοκιμαντερίστικη" ιστορία, πράγμα που εμένα δεν με χαλάει καθόλου. Αν τώρα αυτό παντρεύεται και με έντονα πολικικά / κοινωνικά στοιχεία, τόσο το καλύτερο.

Μαΐου 18, 2011 11:08 μ.μ.  
Blogger Simurgh said...

Εμένα μου άρεσε το πρώτο μέρος που είχε και σασπένς, μετά όμως, και ειδικά όταν εμφανίζεται ο αδερφός, άρχισε να μπλέκει με αραβικά έθιμα - πιες καφέ και θα τα μάθει όλα-, έναν περίεργο ντετέκτιβ, και το σενάριο άρχισε να γίνεται πολύ απίθανο. Προτιμώ τον Κυνόδοντα

Μαΐου 18, 2011 11:46 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home

eXTReMe Tracker