Πέμπτη, Ιουνίου 01, 2006

ΟΣΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΣΤΟ SILENT HILL


Το Silent Hill του γάλλου Christophe Gans, που παλιότερα είχε κάνει την "Αδελφότητα των Λύκων", είναι μάλλον η καλύτερη μεταφορά videogame στην οθόνη. Αυτό βέβαια δεν αποτελεί και ιδιαίτερο τίτλο τιμής, αν σκεφτούμε ότι άλλες μεταφορές του είδους περιλαμβάνουν ταινίες όπως τα ανεκδιήγητα Resident Evil, Mortal Combat και δεν συμμαζεύεται. Εδώ τα πράγματα είναι πιο σοβαρά, κυρίως στο οπτικό μέρος. Αφήνοντας κατά μέρος την συνεχή - και βαρετή - δράση, ο σκηνοθέτης έριξε το βάρος στην ατμόσφαιρα. Τα εφφέ είναι εντυπωσιακά, οι εικόνες πολλές φορές όμορφες, στοιχειωμένες και ατμοσφαιρικές, η φωτογραφία υποβλητική. Γενικά, φαίνεται η προσεγμένη εικόνα και σκηνοθεσία.
Σεναριακά τώρα, τα πράγματα δεν είναι τόσο καλά. Η καταγωγή της ταινίας από παιχνίδι προδίδεται, καθώς έχεις την αίσθηση, κυρίως στο πρώτο μέρος, ότι αλλάζεις πίστες (τέλειωσε αυτό, πάμε τώρα στο επόμενο). Τα στοιχειώματα, τα κακά πνεύματα και όλα τα σχετικά είναι αρκετά μπερδεμένα και δεν ξεκαθαρίζονται απόλυτα. Και, κυρίως, ο υποβλητικός, αληθινός τρόμος, που είναι και το ζητούμενο στις ταινίες του είδους, απουσιάζει, παρά την ατμοσφαιρικότητα των εικόνων που προαναφέραμε.
Συνολικά πάντως έχει κάποιο ενδιαφέρον. Δείτε το κυρίως για το οπτικό μέρος.
ΥΓ: Η Τζοντέλ Φέρλαντ, το κοριτσάκι που παίζει και στο Tideland του Γκίλιαμ, μήπως είναι το επόμενο παιδί - σταρ;

3 Comments:

Blogger triantara said...

τώρα σε ανακάλυψα και πολύ χαίρομαι για αυτό.

συμφωνώ με αυτά που λες για την ταινία, μου άρεσε πολύ σαν ατμόσφαιρα, δυστυχώς όσοι δεν είχαν παίξει το παιχνίδι δεν κατάλαβαν πολλά (ευτυχώς εγώ το είχα εμπεδώσει πριν πολλά χρόνια ;), το σενάριο αιμορραγούσε λιγάκι, αλλά έφυγα ευχαριστημένη από το σινεμά και αυτό είναι κάτι...

Ιουνίου 03, 2006 12:46 μ.μ.  
Blogger vandimir said...

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Εγώ δεν έχω παίξει Silent Hill (the game), αλλά δεν πειράζει.
Μελέτησα λιγάκι το blog σου. Διαφωνούμε για το Χ-Men 3, αλλά δεν πειράζει και πάλι. Τουλάχιστον συμφωνούμε για τα δύο προηγούμενα (ΟΚ, και μένα μου άρεσαν περισσότερο από το 3, το έγραψα νομιζω). Αυτό που με καίει όμως, είναι ότι έπαθα ακριβώς το ίδιο με σένα στο after credits τέλος της ταινίας. Ακόμα χειρότερα μάλιστα. Εγώ είδα μόνο ένα κρεβάτι νοσοκομείου και τίποτα άλλο. Ούτε καν τη νοσοκόμα... Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, εγώ την έπαθα στην Αβάνα (Κηφισίας). Εσύ;

Φοβερή η Βαρκελώνη όντως. Ίσως η νο1 πόλη στην Ευρώπη σήμερα. Φοβερός και ο Gaudi. Είναι από τους ελάχιστους αρχιτέκτονες στον κόσμο που κατάφερε να υλοποιήσει τα πιο φευγάτα όνειρά του!

Τα λέμε.

Ιουνίου 04, 2006 4:40 μ.μ.  
Blogger triantara said...

εγώ την έπαθα σε ένα σινεμά του κ.... στην Γερμανία που αναγκαστικά πηγαίνουμε, γιατί είναι το μόνο που έχει τις ταινίες σε Original και όχι μεταγλωττισμένη version... οπότε, καλά να πάθουμε. Έμαθα όμως τι ήταν στο βιντεάκι, δεν χάσαμε τίποτα outtakes, για sequel το πήγαινε ο κύριος, αλλά ελπίζω ότι δεν...

κοίτα, αν δεν είμουν φαν των κόμικς και αν πήγαινα απλά για την πλάκα, ίσως να μην με χάλαγε η ταινία. σαν διασκέδαση και μόνο δεν ήταν χειρότερη από κάποιες άλλες, τελείως ανεγκέφαλες. αλλά πήγα με μεγάλες προσδοκίες και αυτό με έφαγε... :)

Σε μερικά της σημεία η Βαρκελώνη μου θυμίζει κάτι μεταξύ Gaudí και Tim Burton. Heaven on earth :)

Ιουνίου 04, 2006 6:46 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home

eXTReMe Tracker